wzywać


wzywać
wzywać {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk VIIIa, wzywaćam, wzywaća, wzywaćają, wzywaćany {{/stl_8}}– wezwać {{/stl_13}}{{stl_8}}dk IIb, wezwę, wezwie, wezwij, wzywaćany {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'polecać komuś, by się stawił u kogoś lub w określonym miejscu; przywoływać, przyzywać kogoś': {{/stl_7}}{{stl_10}}Wzywać lekarza. Wezwać pomoc. Świadek wezwany na rozprawę sądową. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'nakłaniać kogoś do zrobienia czegoś; apelować': {{/stl_7}}{{stl_10}}Wzywać sąsiadów do pogodzenia się. Wezwać kogoś do współzawodnictwa. ZOB.wołać [wzywać] pomocy [na pomoc] {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • wzywać — Bóg kogoś wezwał do swojej chwały zob. chwała 1. Wezwać kogoś na dywanik zob. dywanik 2 …   Słownik frazeologiczny

  • wzywać — → wezwać …   Słownik języka polskiego

  • wżywać się — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, wżywać sięam się, wżywać sięa się, wżywać sięają się {{/stl 8}}– wżyć się {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IIIc, wżyję się, wżyje się {{/stl 8}}{{stl 7}} żyjąc, przebywając w jakimś środowisku, poznawać je i wtapiać się w …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wołać [wzywać] pomocy [na pomoc] — {{/stl 13}}{{stl 7}} wołać, by ktoś pomógł w niebezpieczeństwie, wzywać kogoś w chwili zagrożenia życia, zdrowia, w niebezpiecznym momencie, spodziewając się ratunku, ocalenia : {{/stl 7}}{{stl 10}}Ranny turysta wołał pomocy. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wezwać — dk IX, wezwaćzwę, wezwaćzwiesz, wezwaćzwij, wezwaćzwał, wezwaćzwany wzywać ndk I, wezwaćam, wezwaćasz, wezwaćają, wezwaćaj, wezwaćał, wezwaćany 1. «zawiadomić kogoś, polecić komuś, by przybył, by się stawił gdzieś, przed kimś; przywołać, przyzwać …   Słownik języka polskiego

  • pomoc — ż VI, DCMs. y 1. blm «praca, wysiłek, działanie (fizyczne lub moralne) podjęte dla dobra innej osoby w celu ulżenia w jej działaniu lub ratowania w niebezpieczeństwie; wspieranie kogoś, pomaganie komuś» Bratnia, sąsiedzka, wzajemna pomoc.… …   Słownik języka polskiego

  • trwoga — ż III, CMs. trwogaodze; lm D. trwóg «stan, uczucie niepokoju o to, co nastąpi, co grozi; lęk, obawa, przerażenie, strach» Śmiertelna, zabobonna trwoga. Okrzyk trwogi. Trwoga przed czymś nieznanym. Nie okazywać trwogi. Drżeć z trwogi. Coś budzi,… …   Słownik języka polskiego

  • alarmować — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ia, alarmowaćmuję, alarmowaćmuje, alarmowaćany {{/stl 8}}– zaalarmować {{/stl 13}}{{stl 8}}dk Ia {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} zawiadamiać o grożącym niebezpieczeństwie, wzywać do… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • przywoływać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk Ib, przywoływaćłuję, przywoływaćłuje, przywoływaćany {{/stl 8}}– przywołać {{/stl 13}}{{stl 8}}dk VIIIa, przywoływaćam, przywoływaća, przywoływaćają, przywoływaćany {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • alarm — 1. Bić, uderzyć na alarm; podnieść, wszcząć alarm «zwracać, zwrócić czyjąś uwagę na groźne zjawisko, niepokojącą sytuację, wzywać, wezwać do działania»: Niemcy i Szwedzi biją na alarm. Ostatnio bowiem obok amfetaminy ich rynek zalewa dobrze… …   Słownik frazeologiczny